Het plekje waar ik de nacht door zou brengen werd Mount Gladstone lookout. Dit was een parkeerplaats op de top van Mount Gladstone waarbij je vanaf een uitkijkpunt de omgeving kon bewonderen. Na het koken van m’n dinner ben ik met mijn stoeltje op het uitkijkpunt gaan zitten en daar heb ik mijn eten opgegeten en van het uitzicht genoten. Op een gegeven moment viel mijn oog op een kangaroo die vlak onder het uitkijkplatform hupte en daar ook z’n ‘dinner’ nuttigde. Omdat hij mij niet in de gaten had kon ik hem mooi van dichtbij bewonderen. Bij terugkomst bij het busje raakte ik nog aan de praat met mensen die toevallig hetzelfde reisdoel als mij hadden voor de volgende dag. Dit was naar Cann River, een plaatsje aan de zuidkant van Australie en vervolgens vanaf daar nog over een 44km lange dirt-road naar de zuidkust te rijden naar de Thurra River campsite, deze ligt in het Croajingolong National Park, aan de kust waar de Thurra River in de zee mondt.

Daar aangekomen de volgende ochtend heb ik een wandeltrack naar de vuurtoren gemaakt en Point Hicks. Point Hicks was een monument die daar stond als nagedachtenis aan de ontdekking van Australie. Captain Cook zou Australie ontdekt hebben in 1770 en Point Hicks zou het eerste punt zijn waar zij stappen hebben gezet op het land. Point Hicks is vernoemd naar luitenant Hicks die het land als eerste gespot zou hebben. Er zouden voor 1770 ook wel mensen op Australie zijn geweest, maar Captain Cook is de officiele ontdekker. Teruglopend naar mijn busje kwam ik de mensen tegen die ik de dag ervoor ontmoet had. We hadden vervolgens een plekje vlak tegenover elkaar, en ze nodigenden me uit voor een bakje koffie. Het stel was Mike (Micheal) & Ollie (Olive) en waren ± 65 jaar. We hebben gezellig bij het kampvuur koffie zitten drinken en zitten praten tot het donker werd. We hebben vervolgens ons eten gemaakt op het vuur en geellig met z’n drieen zitten eten.

Toen ik ’s ochtend wakker werd heb ik het vuur weer leven ingeblazen en hebben we brood getoast boven het vuur (en besmeerd met pindakaas die je hier overingens gewoon in de supermarkt kan krijgen). Later die ochtend hadden we beiden in de planning om een walkingtrack te doen, dus besloten we het met z’n drieen te lopen. Dit was een tarck die uitkwam bij een paar enorme zandduinen van zo’n 120 meter hoog. Echt enorm waren ze. En stijl, een enorme klim om naar boven te komen. Boven aangekomen een heel mooi uitzicht alleen het begon enorm te waaide, en de lucht werd heel donker. Het leek wel een orkaan in de woestijn zo waaide het, en het opwaaiende zand deed pijn tegen je huid. We besloten daarom ook om niet nog veel verder te lopen, maar via de rivier terug te lopen naar de camping. Na terugkomst even gerelaxt bij het kampvuur tot het een beetje begon te regenen. We hebben ons vervolgens teruggetrokken in onze camper en caravan, ik heb daar even lekker gelezen, muziekje en een middagdutje gedaan, heerlijk. ’s Avonds heb ik mer Mike & Ollie een heerlijke roast gegeten die ze maakte in een speciaal meegebracht oventje. Roast is een groot stuk vlees, in de vorm van een bovenbeen van een lam o.i.d. samen met in stukken gesneden aardappels, een aantal halve uien, stukken pumpkin (pompoen, wat ze hier veel eten), dit alles in een ovenschaal met een laag olie en kruiden, en laat het maar lekker een paar uur in de oven sudderen. Heerlijk!

De volgende ochtend heeft Ollie pannenkoeken voor mij gemaakt. Die middag gingen Mike & Ollie naar de vuurtoren lopen waar ik al eerder was geweest, maar ben met ze meegereden in de auto tot waar de wandeltrack naar de vuurtoren begon, vanaf dat punt ben ik via het strand weer terug gelopen naar de camping. Het was achteraf een goed idee om mee te rijden en terug te lopen omdat het nog steeds hard waaide en het wel een zandstorm op het strand leek maar ik de wind in mijn rug had en dus nergens last van had. Tijdens mijn wandeling nog een dode zeehond gevonden waarvan ik nog een deel van zijn onderkaak+tanden heb afgerukt omdat die al helemaal vrij was van vlees, en later bij terugkomst in Melbourne naar Wessel (broertje) heb opgestuurd in een envelop. Ik besloot nog één nacht te blijven en ’s ochtends aan de hand van het weer te beslissen, of ik meteen terug reed naar Melbourne wat nog zo’n 500 km was, of dat ik nog één camping tussendoor zou pakken.

’s Ochtends waaide het nog steeds enorm en het was wat grijs, wel een mooie dag hoor, maar ik had geen zin om met dit weer nog een camping te zoeken dus ik besloot om meteen door te reizen naar Melbourne. Mike & Ollie gingen dezelfde ochtend ook weg. Ik heb nog het adres van hen gekregen om nog eens een paar dagen bij hen langs te komen. Na lekker op het campvuur gemaakte toast te hebben gehad, en m’n spulletjes gepakt te hebben ben ik om ± 8.30 vertrokken om vervolgens rond 15.30 aan te komen in Melbourne.

Nou, dit was het dan. Ik heb er enorm van genoten en veel mooie dingen gezien, en hoop dat jullie ook van mijn verhaal genoten hebben. Ik heb inmiddels nog een aantal leuke dingen beleefd, deze belevenissen zal ik later op mijn weblog zetten.

Groetjes Maarten.......