Hallo iedereen,

Sorry dat jullie er zo lang op hebben moeten wachten, maar hier is hijdan, mijn eerste bericht. Ik had er nog geen tijd voor gehad/genomen om iets op mijn weblog te zetten. Maar.... hier is hij dan!
Ik zal jullie even kort vertellen waar ik ben, wat ik doen, wat ik gedaan heb en wat de plannen zijn. En ik zal de titel van dit bericht even nader verklaren.

Ik ben dus na aankomst op de Airport in Melbourne (zat. 6 feb.) door mijn oom opgepikt en vanaf dat moment bij heb geweest. De twee weken die daar op volgden heb ik vol gemaakt met werken. Ik ben samen met mijn bezig geweest met het opknappen van een huisartsenpraktijk bij hem in de buurt, die gerund wordt door een vriend van hem. Dit gebouw zijn we wat aan het opknappen, verbouwen en verven.
Ik heb ook nog een weekje op een ander plek van Melbourne gezeten, een half uur rijden van mijn oom. Ik logeerde/werkte daar bij een kennis van m'n oom. Hij schilderde daar in de dokterspraktijk, en hij was daar zo goed als klaar, en m'n oom had ook even niet zo veel voor mij te doen daar.Dus kon ik wel voor een weekje met hem mee te schilderen op een andere plek.Deze man is Wabe Roskamp, en ex-fries die al 20 jaar in Australie woont. Naastschilder is hij ook nog buitenland reporter voor de NOS, Radio 1 enRadio2, enmaaktook regelmatig reportages voor andere omroepen, dus wellicht dat jullie zijn naam eens langs hebben horen komen. Dit is best interessant, ikheb ook nog even naast hem gezeten toen hij een kruisverhoor hadmetGoedemorgen Nederland opRadio 1.Het schilderen is alleen een weekje in de tuin werken geworden.Bomen kappen, en grof onderhuid etc., hij woont in een bos en er was een beetje achterstallig onderhoud aan de enorme tuin.

Ik zal nu even de titel van dit bericht verklaren 'Wilsons Promontory National Park'. Dit is 1 van de vele Nationale (natuur) Parken vanAustralie, en overigenshet meest Zuidelijk gelegen park van hetvan het vaste land. Hierben ik van vrijdag (19-02) t/m maandag (22-02) heen geweest. Alleen, met de oude Volvo van m'n oom, tentje mee, eten mee, en kamperen. Het Wilsons prom zoals ze het hier noemen ligt ongeveer 175 kilometer van Melbourne, en kan je in 2/3 uur rijden. Als je het park binnen komt rijden moet je bij de poort aangeven hoelang je wilt blijven, en of je op de camping wilt gaan staan of hyken. Dan moet je betalen, krijg je een stikker op je auto, en mag je het park op. Er loopt 1 weg door het park, vlak langs de linkerkant/kust en loopt tot halverwegen het park. Deze weg eindigd in de enige grote camping, je kan er gewoon oprijden en een plekje zoeken. De camping ligt aande Norman Bay, 1 van de veleprachtige baaien van het Wilsons prom.Ook stroomt deTidal river langs de camping en mondt uit naast de camping over het strandt in de zee, ditis een heel appart gezicht.Verder kan je als je meer naar het zuiden wilt of de oostkust wilt zien met je rugtas en je tentje daar heen lopen, en zijn ook verschillende kleine kampeerveldjes met klein sanitairgebouwtje.
Vrijdag ochtend ben ik 7 uur 's ochtend weg gereden vanuit Melbourne, en kwam ik waarschijnlijk rond 10 uur aan in Wilsons prom. Ik ben de vrijdag dat ik aankwam langs alle baaien geweest die ten noorden liggen van Norman Bay. Toen ik op Squeaky beach was, en een rotspartij overklom ten noorden van de baai lag daar achter een heel klein onaangestast strandje tussen de rotsen. En toen ik beter keek zak ik in het water vlak voor het strandje en grote rog zwemmen, dus naar beneden, t-shirt uit, duikbril op en zwemmen. Het was een enorm beest van ongveer een meter doorsnee. Ben niet te dichtbij geweest, want ik weet dat Steve Irwin door zo'n beest is doodgestoken. Toen ik verder reed naar de camping zag ik opeens een kangaroo langs de kant van de weg zitten, een kleintje, een wallaby waarschijnlijk. Ik de auto aan de kant op een foto van hem te nemen, ik probeerde telkens dichterbij te komen totdat ik er zowat naast stond. Toen kwam ik erachter dag hij door een auto was aangereden en niet meer kon lopen. Dit heeft me wel een paar mooie foto's opgeleverd, maar het was wel een beetje zielig. Verder heb ik op de paden naar de baaien toe nog een aantal slangen gezien, en uiteraard papagaaien, die zie je hier heel veel, in allerlei soorten en maten. En 's Avond voor ik ging tandenpoetsen in het toiletgebouw heb ik nog een hele grote Possum (in Nederland Opossum) gespot die op een muurtje zast daar. Zaterdag ben ik via 1 van de vele wandelroutes in het park van de camping naar Norman point (een uikijk punt) naar Little Oberon Bay en Oberon bay gelopen. Bij het uitkijk punt helemaal op een punt van een klif heb ik nog drie pinguins gespot. Oberon Bay was echt een enorm groot strand. Niet te bevatten, heel breed, en heel lang. Ergens halverwegen het strand zag ik een paar mensen die zo klein leken. Je kont het vergelijken met een paar miertjes die op een etenstafel lopen. De heenweg ben ik via de officiele wandelroutes gelopen, en de terugweg ben ik over de kliffen terug gelopen. Prachtig of te zien, maar achteraf wel wat gevaarlijk misschien. Toen ik terug kwam op de camping had ik ongeveer 15km in de benen zitten, en was ik enorm moe. 's Avond ben ik nog wel even langs het strand gelopen, het is wel leuk om te zien wat er aanspoelt, hele andere dingen als bij ons, rare schelpen, sponzen, koraal etc.

Zondag was ik nog een beetje moe van de wandeltocht van de dag ervoor, dus heb ik maar een klein tochtje gelopen. Ik dat was iets noordelijker dan de camping, naar Pillar Point op precies te zijn, dit is een ander uitkijkpunt. Prachtig was het hier, een heel mooi uizicht over de Norman Bay waar de camping aan lag, en een paar baaien ten noorden daarvan. En mooi uitzicht op de eilanden die er vlak voor de kust liggen. Via een omweg ben ik weer terug gelopen. 's Avond voordat ik m'n tent in zou duiken hoorde ik wat geritsel in de bosje, na met mijn lamp geschenen te hebben kwam ik erachter dat daar een Wombat zat, ook 1 van de beesten die je gezien moet hebben in Australie. Ik kon zo dichtbij de Wombat komen zodat ik hem bijna kon aanraken. Hele maffe beesten. Ze lijken heel lief en zacht, het zijn net grote taddyberen.

Maandagochtend heb ik mijn tent gepakt, en ben ik een stukje terug gereden om de Mount Oberon te ‘ beklimmen'. Je kon echt helemaal op het hoogste puntje van deze berg komen, bovenop waren allemaal rotsen en geen bomen meer, dus een prachtig wijds uitzicht. Je kon vanaf hier een heel aantal baaien zien. Na terugkomst bij de auto ben ik nog naar Cotters Lake gereden, en op Cotters beache mijn lunch gehad. Dit strand lag vol met aangespoelde stenen, en heel veel wrak houd. Het was ook dit stand geen mens te bekennen. Het waaide vrij hard, dus voordat ik ging lunchen heb ik eerst van het wrakhout een zitje gemaakt, met een muurtje om alles wat uit de wind te houden. Daarna ben ik terug gereden, en was ik rond 6 uur weer terug in Melbourne bij m'n oom.

Ik heb er een prachtig weekend gehad, hele mooie dingen gezien. Het was alleen wel wat jammer dat er veel plekken op het eiland waren verwoest door de bosbranden van 2 jaar geleden. Er was dan op veel plekke wel weer mooi vers groen, alleen overal geblakerde dode bomen. Sommige wandelroutes waren ook afgesloten omdat ze verwoeste waren, en plekken als Cotters lake wat heel mooi en tropisch moet zijn was kaal. Maar verder was het prachtig!

Komend weekend ga ik met mijn drie nichten + de vriendjes van de 2 jongsten, mijn oom, en misschien mijn tante + vriend de Great Ocean Road rijden. We gaan slapen in een huis bij Kennett river dat eigendom is van een vriend van m'n Oom.

Nadat we van dit weekend terug komen reis ik dinsdag (16-03) of woensdag (17-03) af naar Sydney om Geert-Jan Zwager (uit Burgum) te ontmoeten. Hij komt vanuit Nieuw-Zeeland naar Australie voor 2,5 maand en reist daarna door naar Indonesie. Als het allemaal klikt en leuk is ben ik vanplan om met hem, en een vriend met wie hij reist 2,5 maand rond te reizen door heel Australie.

Nou dit was het even voor eerst. Jullie horen nog wel even over mijn verder plannen. Kijk ook even naar de foto's voor een kleine impressie van Wilsons Promontory Park.

Groeten Maarten...